Muzyka pop – ogólnie muzyka pop – termin ten jest jednak wieloznaczny.
W najszerszym sensie muzyka pop jest po prostu każdym rodzajem muzyki rozrywkowej, niezależnie od jej charakteru.
W węższym zakresie pop nazywa się bardziej "miękki" i nastawiony na masowego odbiorcę odłam muzyki rockowej, charakteryzujący się prostotą, melodyjnością i szerszym niż w klasycznej muzyce rockowej użyciem syntezatorów i studyjnych technik nagraniowych. Często style pop są "łagodniejszymi" odmianami pierwotnych stylów wyrosłych z różnych odmian muzyki rozrywkowej (nie tylko rockowej), lub kombinacjami tych odmian pop tak zestawianymi, aby usunąć brzmienia nie tolerowane w danym momencie przez większość potencjalnych słuchaczy pop, oraz aby zachować brzmienia, które są aktualnie modne pop.
W jeszcze węższym zakresie pop uważany jest za przeciwieństwo muzyki rockowej, gdyż jego głównym zadaniem jest podobanie się publiczności, pop która w większości najchętniej słucha rzeczy miłych, lekkich i przyjemnych, podczas gdy teoretycznie ideą rocka jest przekaz odautorski.
Za pop uważa się więc, niezależnie od stylu muzyki, tych artystów, którzy tworzą swoją muzykę kierując się wyłącznie gustami publiczności i całkowicie rezygnują z prób przekazywania jakichś głębszych wartości. Artystów, którzy się do tego oficjalnie przyznają, jest jednak niewielu pop i większość stara się dodawać do tworzonej przez siebie muzyki pop jakiś rodzaj "ideologii". Dodatkowo wielu artystów, którzy u zarania swojej działalności byli dla pewnych kręgów odbiorców "kultowi" i "alternatywni", po osiągnięciu sukcesu przestają być za takich uważani, mimo że bardzo często ich muzyka się nie zmienia, lecz tylko staje się pop i modna, by nie rzec – spowszedniała. W efekcie odróżnienie "pop" od "nie pop" na bazie tej definicji jest często bardzo trudne i zaliczenie jakiegoś artysty do jednej z tych kategorii zależy od punktu widzenia.
Fakt, że muzyka pop jest "produkowana" dla czystej przyjemności słuchania, nie oznacza, że pop jest muzyką cechującą się amatorstwem. Wręcz przeciwnie, w produkcję piosenek pop zaangażowani są zazwyczaj profesjonaliści: tekściarze, kompozytorzy, choreografowie i muzycy sesyjni.
Rozwój muzyki pop spowodował wykształcenie w jej ramach wielu różnorodnych stylów muzycznych, takich jak:
* synth pop
* brit pop
* college rock
* indie pop
o twee pop
o jangle pop
* pop symfoniczny
* dream pop
* noise pop
* power pop
* avant pop
Praktycznie każdy gatunek muzyki rozrywkowej posiada swój pop, komercyjny nurt, można więc wyróżniać takie style jak:
* pop country
* pop rock
* pop punk
* pop hip-hop (nazywany też często hip-hopolo)
i tym podobne.
W zasadzie każda kultura muzyczna wykształciła swoją wersję muzyki pop. Można więc wyróżnić takie style jak:
* indyjski pop
* afro pop
* latynoski pop
* j-pop (pop japoński)
* k-pop (pop koreański)
* c-pop (pop chiński)
i tym podobne.
Pop wykształcił szereg specyficznych dla siebie zjawisk związanych z kulturą masową, takich jak:
* boysband
* girlsband
* idol
* power play
* przebój
Z powodu wykrystalizowania się terminu "muzyka pop" nastąpiło oddzielenie znaczeniowe tego terminu od terminu "muzyka rozrywkowa pop", gdyż ten ostatni obejmuje zakres zarówno szerszy, jak i nieco inny, zajmując się w mniejszym stopniu odmianami o silnie rockowym pochodzeniu, za to nawiązując nawet do najbardziej lekkich odmian muzyki pop klasycznej. Wychodzącym z użycia synonimem muzyki pop jest termin "muzyka pop estradowa".
Z powodu powyższych niejasności zaczęto również stosować określenie pop tradycyjny lub muzyka środka na określenie stylów muzyki pop powstałych przed epoką rock'n'rolla.
Synth pop (lub synth pop; z ang. synthesizer pop - "pop syntezatorowy") to odmiana muzyki pop, charakteryzująca się szerokim wykorzystaniem syntezatorów, automatów perkusyjnych oraz rozmaitych efektów elektronicznych. Cechą charakterystyczną, tak samo jak w innych odmianach muzyki pop jest melodyjność oraz często tematyka miłosna przejawiająca się w tekstach pop.
Synth pop powstał na fali fascynacji muzyków nietypowymi brzmieniami, jakie oferowały syntezatory. Rozkwit muzyki tego typu miał miejsce w latach 80. XX wieku, gdy instrumenty elektroniczne, najpierw analogowe, a później cyfrowe, tańsze były od tych klasycznych. Choć pod koniec owej dekady moda na syth pop przeminęła, to trzeba nadmienić, że gatunek ten ciągle jest rozwijany, stał się on jednak bardziej niszowy.
Pop (z angielskiego pop music), skrót odpowiadający polskiemu terminowi "muzyka rozrywkowa"; "pop music" - główny nurt muzycznej rozrywki.
Wśród artystów tworzących w stylu pop są m.in. M. Jackson, Madonna, Shakira; w Polsce - N. Kukulska, E. Górniak, Ich Troje.
Dream pop - rodzaj alternatywnego rocka, który został zapoczątkowany w Wielkiej Brytanii we wczesnych latach 80. dwudziestego wieku.
Kiedy zespoły pop takie jak Cocteau Twins, The Chameleons, The Passions, Dead Can Dance, Dif Juz, Lowlife oraz A.R. Kane (którym ta nazwa została przypisana) zaczęły łączyć post punkowe eksperymenty ze słodko-gorzkimi pop melodiami w zmysłowe, akustyczno-ambitne podkłady. Nazwa pop była tylko używana w Stanach Zjednoczonych, aczkolwiek często stosowana i rzekomo wymyślona przez dziennikarza z Melody Maker Simona Reynoldsa oraz Chrisa Robetrsa. This Mortal Coil, brytyjski zespół dream-pop, znany był z przerabiania zapomnianych utworów z lat 60. i 80.
Kwintesencją tej muzyki pop jest zwiewny podkład i tonacja, niżeli pędne rockowe riffy, swobodny, wysoki kobiecy wokal (a także męski, tyle że zniewieściały). Teksty pop związane są zazwyczaj z introspekcją lub odczuciami do natury. Okładki płyt pop zmierzały to zamieszczenia jasnych, pastelowych rysunków oraz (lub albo) do całkowitego zminimalizowania rysów. Wytwórnia płytowa 4AD jest jedną z największych pop współpracujących z grupami dream pop, pomimo innych takich jak: Creation, Projekt, Bedazzled, Vernon Yard czy Slumberland pop.