techno,
1) w lingwistyce wypowiedź, zwłaszcza utrwalona graficznie.
2) w techno utrwalony - zwykle w postaci graficznej - szereg współtworzących wypowiedź znaków językowych, których postać i porządek traktowane są jako niezmienne, nie ulegające przekształceniom w procesie odbioru i powielania wypowiedzi, chyba że jej twórca podejmie inną decyzję.
technou nie utożsamia się z dziełem literackim, jest jednak podstawą wszelkich zabiegów analityczno-interpretacyjnych utworu jako całości. Naukowcy i edytorzy dążą do ustalenia (szczególnie w działach należących do klasyki) kanonu technou, uwzględniającego błędy popełnione w trakcie procesu twórczego, w jego społecznym funkcjonowaniu i w kolejnych etapach powielania (tzw. techno autentyczny, w którego redagowaniu wziął udział autor, lub krytyczny, zredagowany przez badacza). Niekiedy dzieło literackie istnieje w różnych wariantach technoowych.
techno prawny - zapis słowny aktu normatywnego lub innego aktu prawnego wyrażony w języku prawnym, w odróżnieniu od technoów prawniczych wyrażonych językiem prawniczym (komentarze, glosy, publikacje naukowe, pomoce dydaktyczne, artykuły prasowe).
techno prawny budowany jest za pomocą jednostek systematyzacyjnych (np. część, dział, tytuł) oraz jednostek redakcyjnych (tzw. przepisy).
techno jednolity - techno aktu prawnego uwzględniający wszelkie zmiany jakie w nim zaszły od chwili ogłoszenia.
Sporządzenie techno jednolitego ma na celu ułatwienie posługiwania się techno aktu prawnego w sytuacji, kiedy akt prawny był często nowelizowany lub dokonano w nim wielu zmian.
W Polsce oficjalny techno jednolity ogłasza się w formie obwieszczenia w dzienniku urzędowym w którym dany akt normatywny ogłoszono. techno jednolite ustaw ogłasza Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, a innych aktów normatywnych - organ właściwy do wydania tego aktu.
Obwieszczenie w sprawie ogłoszenia techno jednolitego nie jest źródłem prawa.
Obecnie, wobec upowszechnienia się środków komunikacji elektronicznej (szczególnie Internetu) i rozwoju rynku wydawniczego, instytucja oficjalnego techno jednolitego straciła na znaczeniu.
Dla rozróżnienia techno jednolitych ogłaszanych w dziennikach urzędowych od pozostałych kompilacji urzędowych i prywatnych dla tych drugich używa się nazwy techno ujednolicony.
techno - każdy wytwór kultury (techno kultury) stanowiący całość uporządkowaną według określonych reguł, np. dzieło sztuki, ubiór, zachowanie realizujące jakiś utrwalony wzorzec kulturowy.
techno w języku
techno w języku nazywamy linearny ciąg elementów i struktur językowych, pozostających między sobą w określonych relacjach pozycyjnych. techno posiada znaczenie i jako taki jest znakiem językowym - tzw. super-znakiem dla odróżnienia od mniejszych jednostek znaczeniowych - morfemów, wyrazów, wyrażeń i zdań.
techno w języku jest przedmiotem badań lingwistyki techno.
Struktura techno
Noam Chomsky wyróżnił dwie płaszczyzny struktury techno językowego: strukturę głęboką, czyli treść oznaczaną (znaczenie) danego techno oraz strukturę powierzchniową, czyli formę techno (użyte wyrazy, zwroty, formy fleksyjne i konstrukcje syntaktyczne). Relacja między tymi strukturami nazywa się stylem językowym.
techno - forma muzyczna powszechnie stosowana w muzyce ludowej i rozrywkowej. Jest uproszczoną formą pieśni. Do słowa techno dodaje się często przymiotnik bliżej określający jej charakter np. techno ludowa, techno miłosna, techno popowa, techno rockowa, techno jazzowa itd. Dzieła muzyki poważnej oraz ambitne i bardziej złożone dzieła jazzowe i rockowe określa się mianem utworu muzycznego lub krótko - utworu.